Alessandro Volta: verschil tussen versies
k |
|||
Regel 48: | Regel 48: | ||
Bestand:Voltaic pile.svg|Schematische weergave van de stapel |
Bestand:Voltaic pile.svg|Schematische weergave van de stapel |
||
</gallery> |
</gallery> |
||
+ | |||
+ | {{Sjabloon:Navigatie natuurkunde}} |
||
+ | |||
[[Categorie:Italiaans natuurkundige]] |
[[Categorie:Italiaans natuurkundige]] |
||
[[Categorie:Italiaans uitvinder]] |
[[Categorie:Italiaans uitvinder]] |
Versie van 13 nov 2022 18:56
Wetenschapper | |||
![]() | |||
Alessandro Volta met de eerste batterij | |||
Persoonlijke info | |||
---|---|---|---|
Volledige naam | Alessandro Giuseppe Antonio Anastasio Volta | ||
Geboren | 18 februari 1745 | ||
Geboorteplaats | Como | ||
Geboorteland | toen Hertogdom Milaan, nu Italië | ||
Overleden | 5 maart 1827 | ||
Overleden te | Como, toen Lombardije-Venetië, Oostenrijkse keizerrijk, nu Italië | ||
Gehuwd met / relatie |
Teresa Peregrini (huw. 1794) | ||
Bekend van | |||
Vakgebied | Natuurkunde, Scheikunde | ||
Actief | bekleedde bijna 40 jaar de leerstoel experimentele natuurkunde aan de Universiteit van Pavia | ||
Bekend van | uitvinder van de eerste batterij, ontdekker van Methaan, Volt, Spanning, Voltmeter | ||
|
Alessandro Volta (Como, 18 februari 1745 – Camnago, 5 maart 1827) was een Italiaans natuurkundige. Volta staat bekend als de uitvinder van de eerste batterij in 1799, de zogeheten zuil van Volta. Met deze uitvinding bewees Volta dat elektriciteit chemisch kon worden opgewekt.
De eenheid volt, wat gebruikt wordt om elektrische spanning te meten, is naar hem vernoemd (en dus niet naar de Franse denker Voltaire).
Volta kreeg ook bewondering van Napoleon Bonaparte voor zijn uitvinding en werd uitgenodigd op het Instituut van Frankrijk om zijn uitvinding aan de leden van het instituut te laten zien.
Volta bekleedde bijna 40 jaar de leerstoel experimentele natuurkunde aan de Universiteit van Pavia en stond in hoog aanzien bij zijn studenten.
Vroege leven
Volta werd geboren in Como, een stad in Noord- Italië , op 18 februari 1745. In 1794 trouwde Volta met een aristocratische dame ook uit Como, Teresa Peregrini, met wie hij drie zonen kreeg: Zanino, Flaminio en Luigi. Zijn vader, Filippo Volta, was van adellijke afkomst. Zijn moeder, Donna Maddalena, kwam uit de familie van de Inzaghi's.
Verdere opleiding en ontdekkingen
In 1774 werd hij hoogleraar natuurkunde aan de Koninklijke School in Como. Een jaar later verbeterde en hij de elektrofoor, een apparaat dat statische elektriciteit maakte (statische elektriciteit is het geknetter wat je soms ziet en voelt als je een trui uittrekt waarbij ook je haar overeind gaat staan). De werking van het apparaat lijkt op het wrijven over een ballon, waarbij ook statische elektriciteit ontstaat. Hij maakte het apparaat zo populair dat hij vaak wordt gezien als de uitvinder ervan, hoewel een machine die volgens hetzelfde principe werkte al in 1762 werd beschreven door de Zweedse uitvinder Johan Wilcke.
In de jaren tussen 1776 en 1778 bestudeerde Volta de chemie van gassen. Hij onderzocht en ontdekte methaan na het lezen van een artikel van Benjamin Franklin uit de Verenigde Staten over "ontvlambare lucht". In november 1776, vond hij methaan in de moerassen van Angera op het Lago Maggiore, en van 1778 slaagde hij erin om methaan vrij te maken. Hij bedacht proeven zoals de ontsteking van methaan door een elektrische vonk in een gesloten vat. Metaangas wordt ook wel biogas genoemd.
Volta bestudeerde ook wat we nu elektrische capaciteit noemen. Hij ontwikkelde afzonderlijke middelen om zowel elektrische potentiaal of spanning ( V ) als lading ( Q ) te bestuderen en ontdekte dat ze voor een bepaald object evenredig zijn. Dit wordt Volta's wet van capaciteit genoemd, en voor dit werk is de eenheid van elektrische potentiaal de volt genoemd.
In 1779 werd hij hoogleraar experimentele natuurkunde aan de Universiteit van Pavia, een leerstoel die hij bijna 40 jaar bekleedde.
Eerste batterij
In 1800 vond Volta de voltaïsche stapel uit, een vroege elektrische batterij, die een constante elektrische stroom gaf. Volta had vastgesteld dat zink en koper het meest effectieve paar ongelijke metalen waren om elektriciteit te produceren (maken). Tussen elk paar van zink en koper deed hij telkens een in pekel (vochtig zout) gedompeld papier of karton, de elektrolyt. Elk paar met papier is een elektrische cel dat stroom geeft.
De uitvinding maakte de weg vrij voor de uitvinding van de elektrolyse en het ontdekken van de chemische elementen natrium (1807), kalium (1807), calcium (1808), boor (1808), barium (1808), strontium (1808) en magnesium (1808) door Humphry Davy. De Deen Hans Christian Ørsted vond later het aluminium uit en was de ontdekker van de magnetische velden.
Afbeeldingen